J O U R N E Y

Een man en een vrouw staan op de scène. Twee dansers, twee generaties. Koen is een 32-jarige choreograaf en performer, Alphea een 88-jarige danseres en pedagoge.

In J O U R N E Y tasten ze hun grenzen af. Er ontvouwt zich een performance over het hier en nu, over de kracht van het menselijk lichaam. Samen overbruggen ze de afstand tussen jong en oud, en 60 jaar dansgeschiedenis, in een evenwichtsoefening tussen willen en kunnen. Twee mensen met dezelfde droom: je hele leven blijven dansen.

Koen De Preter had al verschillende jaren de wens om met oudere performers te werken. Ouderen zijn in ons straatbeeld of op de planken opvallend ondervertegenwoordigd. Toen hij Alphea Pouget ontmoette in 2010, in de Provence, werd die wens onmiddellijk realiteit. Hij was meteen weg van haar podiumpersoonlijkheid en de groeven in haar huid.


When you two danced
Oh what a dance
When you two laughed
Oh what a laugh
Has he mentioned my age love?
THE KNIFE, Pass this on


Uit de pers:

'Een guitig en soms treffend broos portret van een vurige ontmoeting. Zo willen wij ook oud worden.' (Knack)

'J O U R N E Y gaat onmiskenbaar over generaties en lichamen, maar bovenal over individuen en wat hen - ons - verbindt.' (De Morgen)

 

choreografie Koen De Preter
dans Alphea Pouget & Koen De Preter
dramaturgie Annette van Zwoll
licht en techniek Klaar Vermeulen
kostuums Elisabeth Kinn Svensson
productieleiding Jana Debruyne
spreiding Vincent Van den Bossche
uitvoerend producent Koen De Preter & Klein Verzet

coproductie Kunstencentrum Vooruit Gent, C-Mine Cultuurcentrum Genk, TAKT Neerpelt
met steun van de Vlaamse overheid, CDC Les Hivernales Avignon, Cultuurcentrum ccBe Berchem, Kunstenwerkplaats Pianofabriek Brussel, Cultuurcentrum 30CC Leuven, Vélo Théâtre Apt en Campo Gent

 

Alphea Pouget (1925, Lullea) is sinds haar achttiende danspedagoge en danseres. Geboren in Zweeds Lapland, nu woonachtig in een idyllisch dorpje in het zuiden van Frankrijk. Ze volgde haar opleiding klassieke dans bij Léo Staats aan de Opéra de Paris en moderne dans bij Birgit Akeson in Stockholm, een leerlinge van Mary Wigman. In 1954 verhuisde ze naar Parijs om les te geven. Ze trad er in het huwelijk met Marcel Pouget, een schilder van de Nouvelle Figuration. Later had ze haar eigen dansstudio in de stad. François Verret, nu bekend Frans choreograaf, was een van haar leerlingen. In de jaren ‘70 verhuisde ze naar Bremen om er mee het Bildertheater op te richten, een internationale school voor dans en theater. Ze speelde er ook in een voorstelling van Georges Tabori in het Labor Theater. Later verhuisde ze naar Cannes om les te geven aan het Centre International de Danse. Momenteel geeft ze nog altijd lessen en workshops in Parijs, Marseille, Berlijn en Hamburg. Ze is onlangs begonnen met opnieuw eigen werk te creëren en te dansen in het werk van anderen (Roberte Léger, Barbara Sarreau).