DANCING DUST

Met Dancing Dust creëert Koen De Preter een introspectieve spiegel van YoYoGi. Bezoeker wordt performer, zij het ditmaal niet in een zomers en feestelijk park. Centraal in deze installatie zonder begin of einde staat de theaterzaal. Individueel of in een kleine groep loodst een vrijwilliger je naar een eerste ruimte. Een kleedruimte, een backstage, een wachtkamer. Je doet je schoenen uit en went aan het duister. Vandaar betreed je de zaal.

Te midden van muziekscore en lichtplan word je zelf performer, of laat je je verbeelding de vrije loop: speelt het licht met jou, of kan ook jij met het licht spelen? In het spotlicht nodigt het dwarrelende, dansende stof je uit.

 

je laat je spullen achter,

doet je schoenen uit

je gaat binnen

in de coulissen bereid je je voor

je gaat de scène op, 

laat het licht op je schijnen

je mag doen wat je wil, 

worden wie je bent

je komt tot jezelf

of net niet

je kijkt om je heen

je gaat zitten,

of zelfs liggen

het stof dwarrelt rustig voorbij

 

concept Koen De Preter
lichtontwerp Lennert Dierick
productie TAKT Dommelhof

met dank aan Karolien Derwael, Usha Gaethofs, Hanne Peeten